5.09. – Podróż przez świat opery

Home »  5.09. – Podróż przez świat opery

05.09, 18:00 – Finał festiwalu –  Podróż przez świat opery
Sala Koncertowa CKK Jordanki / Bilety:  30 zł (KUP BILET)

Wystąpią:
Ieva Juozapaitytė (Litwa) – sopran
Vytautas Juozapaitis (Litwa) – baryton
Toruńska Orkiestra Symfoniczna
Dainius Pavilionis (Litwa) – dyrygent

Jerzy Snakowski – prowadzenie

W programie:
W. A. Mozart – Uwertura do opery Wesele Figara
G. Rossini – Aria Figara Largo al factotum z opery Cyrulik sewilski
G. Donizetti – Aria Adiny Prendi z opery Napój miłosny
G. Verdi – Uwertura do opery Rigoletto
G. Verdi – Aria Rigoletta Cortigani vil razza dannata z opery Rigoletto
G. Verdi – Aria Violetty É strano Sempre libera opery La Traviata
G. Verdi – Duet Violetty i Germonta z opery La Traviata
M. Glinka – Uwertura do opery Rusłan i Ludmiła
G. Dvorak – Aria Rusałki Pieśń do księżyca z opery Rusałka
V. Klova – Aria Ūdrysa opery Pilėnai
B. Dvarionas – Žvaigždutė
U. Giordano – Aria Chenier z opery Andrea Chenier
P. Mascagni – Intermezzo do opery Rycerskość wieśniacza
G. Puccini – Aria Musetty Quando m‘en vo‘ soletta z opery La Boheme
R. Leoncovallo – Mattinata
G. Gershwin – Aria Summertime opery Porgy and Bess
G. Bizet – Uwertura do opery Carmen
G. Bizet – Aria Eskamilia z opery Carmen

Historię opery postrzegać można z perspektywy konfliktu pomiędzy słowem a muzyką. Genetycznie opera skazana na wirtuozerię powinna być również dramatem, teatrem, a ten żywi się innymi prawidłami niż muzyka. Dramaturgia muzyczna często nie idzie w parze z dramaturgią teatralną, a popisy wokalne narzucone przez styl bel canto zaprzepaszczają zrozumiałość słowa, czyniąc fabułę niezrozumiałą lub/i trywialną. Lecz historię opery współtworzyło dwóch geniuszy, sprzęgających w cudowną jedność  muzykę i słowo, łączących zmysł muzyczny i teatralny. Pierwszym z nich był Wolfgang Amadeusz Mozart. Jego Wesele Figara to arcydzieło. Trudno znaleźć w operowym teatrze komediowym drugie takie arcydzieło o dynamicznej, klarownie zarysowanej akcji i energetycznej muzyce. Wesele Figara stanowi prawdziwą „galerię postaci” jednak nie tych skrojonych na tradycyjną modłę opery buffa. Te postacie to „ludzie z krwi i kości” ze swoimi wadami, przywarami, zwykli, prości, autentyczni.  Sławomir Pietras pisał: „Już pierwsze takty uwertury do tej popularnej opery Mozarta jasno mówią, że czeka nas przednia zabawa. Później, przez cztery akty, muzyka pulsuje niczym najlepszy francuski szampan, a komediowe sytuacje zmieniają się jak w kalejdoskopie”.

Drugim fenomenem teatralnym na niwie opery był Giuseppe Verdi. Główne role w jego Rigolettcie, co zauważył Piotr Kamiński, oczarowały wiele pokoleń śpiewaków: „Gilda łączy niewinność, czystość i szlachetny heroizm bez cienia sentymentalizmu (…), Rigoletto zaś to kamień probierczy verdiowskiego barytona, to zarazem wyrazista, «realistyczna» deklamacja w numerach solowych, a w trzech duetach z Gildą – belliniowskie bel canto, najwyższy kunszt barwy, dynamiki i subtelnej frazy”. Verdi rozpoczął w muzyce nurt werystyczny, w założenia którego wpisują się prawda, prostota i naturalność. Jego reprezentantami byli również: Ruggiero Leoncavallo (Pajace), Giacomo Puccini (Cyganeria), Pietro Mascagni (Rycerskość wieśniacza). We Francji  nurt muzycznego naturalizmu reprezentuje Carmen Georga Bizeta będąca zdaniem Friedricha Nietzschego swoistym antidotum na dramaty wagnerowskie.

dr Aneta Derkowska

W koncercie nie jest przewidziana przerwa.
Wydarzenie odbędzie się zgodnie z aktualnymi zaleceniami i wytycznymi.
Prosimy o zapoznanie się i przestrzeganie zasad zgodnych z WYTYCZNYMI DLA
 UCZESTNIKÓW KONCERTÓW TOS  W ZWIĄZKU Z TRWAJĄCĄ PANDEMIĄ COVID-19 oraz
 wypełnienie oświadczenia, które należy przekazać obsłudze 
wraz z biletem w dniu koncertu.