Miejsca koncertowe

Home »  Miejsca koncertowe

Ratusz Staromiejski

Budynek najważniejszego niegdyś miejsca w mieście to jeden z najokazalszych gotyckich obiektów wielkomiejskich w Europie. Jego obecna forma stanowi rezultat wielowiekowych przekształceń architektonicznych. Powstał w końcu XIV wieku w okresie szczytowego rozwoju miasta. Ewenementem była również jego funkcjonalność – łączył w sobie zarówno funkcje handlowe, administracyjne i sądownicze. Dziś obiekt należy do Muzeum Okręgowego i gromadzi w swoich wnętrzach zbiory sztuki gotyckiej, rzemiosła artystycznego, poczet królów polskich, galerię malarstwa polskiego, toruńskie monety oraz niezwykle cenny skarb ze Skrwilna i Nieszawy.


Sala Mieszczańska

Sala Mieszczańska przyjęła swoją nazwę od znajdującej się tu kolekcji portretów oraz tarcz herbowych toruńskich mieszczan. Była najważniejszą miejską salą i gościła niejednokrotnie władze królewskie, posłów oraz inne ważne osobistości. To tu odbywały się również sejmiki pruskie oraz aż trzykrotnie sejmy polskie. W tej Sali przekazano Polakom władzę w 1920 roku. Dziś nadal pełni funkcję reprezentacyjnej sali, w której odbywają się spotkania, konferencje i koncerty.


Dwór Artusa

Obecny budynek Dworu Artusa, jeden z najbardziej reprezentatywnych gmachów toruńskiego Starego Miasta, został wzniesiony w latach 1889-1891 przez Rudolfa Schmidta na miejscu aż trzech innych budynków. Pierwotny Dwór Artusa z 1386 roku od początku był centralnym punktem życia towarzyskiego najbogatszych mieszczan. To tutaj podpisano II pokój toruński. Pierwotny budynek rozebrany w 1802 roku z powodu złego stanu technicznego został zastąpiony w 1829 roku nowym, dwupiętrowym gmachem przeznaczonym na scenę teatralną. Mieściła się tutaj również część Uniwersytetu Mikołaja Kopernika oraz Klub Studencki Od Nowa. Dziś budynek nadal pełni istotną funkcję w życiu kulturalnym i towarzyskim miasta. Obecnie jest siedzibą Centrum Kultury Dwór Artusa.


Centrum Kulturalno-Kongresowe „Jordanki”

Najnowsza w Toruniu, wielofunkcyjna sala koncertowo-kongresowa, powstała w latach 2013-2015. Oficjalnie otworzona 12 grudnia 2015 roku, stała się nową siedzibą Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej. W 2008 roku, spośród 22 projektów zgłoszonych do międzynarodowego konkursu na Salę Koncertową w Toruniu, wybrano koncepcję autorstwa hiszpańskiego architekta Fernando Menisa – założyciela pracowni „MenisArquitectos S.L.P.”.  Centrum Kulturalno-Kongresowe składa się z czterech modułów zawierających Salę Koncertową na 882 miejsca, Salę Kameralną na 287 miejsc, sale konferencyjne, kawiarnię, biura oraz dwukondygnacyjny parking podziemny na 185 miejsc.


Bazylika katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty

W okresie średniowiecza miejsce wyboru władz miasta i pochówku patrycjatu. Miejsce najważniejszych uroczystości miejskich, w tym związanych z wizytami królów polskich w Toruniu. Do schyłku XX w. tradycyjnie określana była jako kościół Świętego Jana, od 1935 roku ma tytuł bazyliki mniejszej, od 1992 roku jest katedrą diecezji toruńskiej. Świątynię budowano w kilku etapach od II połowy XIII wieku, w rezultacie powstał kościół o niskim prezbiterium kontrastującym z masywnym trójnawowym halowym korpusie nawowym z niższymi kaplicami i potężną wieżą zachodnią. Wewnątrz zachował szereg cennych dzieł sztuki średniowiecznej i nowożytnej, m.in. zespół malowideł ściennych, krucyfiks mistyczny, nagrobek rodziny von Soest, kompozycja rzeźbiarska ukazująca świętą Marię Magdalenę z aniołami, ołtarz Świętego Wolfganga. Część wystroju zaginęła (m.in. figura Pięknej Madonny, zastąpiona kopią z 1956 roku) lub została przeniesiona do muzeów (m.in. obrazy Cierniem Koronowanie i Zdjęcie z Krzyża). W kościele pochowane jest serca króla Jana Olbrachta, znajdują się także pamiątki związane z Mikołajem Kopernikiem – chrzcielnica, epitafium jemu poświęcone i XVIII-wieczny pomnik. Na wieży kościoła znajduje się największy średniowieczny dzwon w Polsce, Tuba Dei, odlany w 1500 roku.


Kościół św. Szczepana

Zbudowany został w latach 1902-1904 na terenie zasypanej fosy miejskiej przy obecnych Wałach gen. Sikorskiego w stylu neogotyckim według projektu architekta Richarda Gansa z Berlina dla zboru ewangelicko-reformowanego założonego w 1676 roku. Kamień węgielny położono 18 czerwca 1903 roku, poświęcenie nastąpiło 18 lutego 1904 roku. Znaczne zasługi dla jego wybudowania położył ówczesny pastor parafii Paul Arndt (duchowny ewangelicko-reformowany), działający wraz z kolegium kościelnym, w skład którego wchodził mi. in. przemysłowiec August Born. Kościół ma długość 25 m, szerokość 11,5 m, wieża ma wysokość 49,5 m. Jest budowlą dwunawową, z płytkim prezbiterium zwróconym na zachód i z wieżą w narożniku płn.wsch. Parafia była nieliczna (ok.100 osób) ale zamożna. Wchodziła w skład pruskiego Kościoła Ewangelicko-Unijnego. W 1921 roku wyjechał ostatni stały pastor i część parafian. Od 1930 roku w kościele oprócz rzadkich nabożeństw po niemiecku dla nielicznych parafian, odprawiano także nabożeństwa po polsku dla ewangelików reformowanych służących w polskim wojsku. Pastorami byli wtedy Wilhelm Fibich (1930-1935) i Jan Potocki (1935-39). W czasie II wojny światowej kościół został zdewastowany, następnie przekazany parafii ewangelicko-augsburskiej i po renowacji ponownie poświęcony 26 sierpnia 1945 roku, otrzymując obecną nazwę.


Piernikowe Miasteczko

Piernikowe Miasteczko to doskonałe miejsce – plac zabaw, w którym mali turyści zwiedzający i poznający Toruń mogą odpocząć i urozmaicić pobyt w Toruniu. Patronem piernikowej krainy został Tytus de’Zoo – kultowa postać z komiksów Papcia Chmiela „Tytus, Romek i Atomek”. Na teren przy ul. Podmurnej w fosie między Starym Miastem a Nowym Miastem znajdują się nowe alejki, chodniki, balustrady i ławeczki, a także fontanna z dużym brodzikiem, ścianka wspinaczkowa i kilka piaskownic w kształcie pierników. Są tutaj również różne urządzenia do zabawy: zjeżdżalnie – piernikowy zamek, huśtawki, miniscena i karuzela – piernikowa chatka, fontanna z brodzikiem, fabryka piasku, pole do minigolfa, piłkarzyki i szachy.


Kino Centrum CSW

Kino Centrum funkcjonuje w Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu. Jest to ostatnie studyjne kino w mieście i jedyne, które realizuje formułę DKF-u. Kuratorami kina są Piotr Waśniewski oraz Radosław Osiński. Kino jest bazą Centrum Sztuki Filmowej zajmującego się nie tylko prezentacją filmów, ale też upowszechnianiem kultury filmowej: organizowaniem dyskusji, spotkań, działań edukacyjnych, warsztatów, koncertów muzyki na żywo do filmów, a także wydarzeń nawiązujących do wystaw obecnych w przestrzeni CSW.