Miejsca koncertowe

Home »  Miejsca koncertowe

Ratusz Staromiejski

Budynek najważniejszego niegdyś miejsca w mieście to jeden z najokazalszych gotyckich obiektów wielkomiejskich w Europie. Jego obecna forma stanowi rezultat wielowiekowych przekształceń architektonicznych. Powstał w końcu XIV wieku w okresie szczytowego rozwoju miasta. Ewenementem była również jego funkcjonalność – łączył w sobie zarówno funkcje handlowe, administracyjne i sądownicze. Dziś obiekt należy do Muzeum Okręgowego i gromadzi w swoich wnętrzach zbiory sztuki gotyckiej, rzemiosła artystycznego, poczet królów polskich, galerię malarstwa polskiego, toruńskie monety oraz niezwykle cenny skarb ze Skrwilna i Nieszawy.


Sala Mieszczańska

Sala Mieszczańska przyjęła swoją nazwę od znajdującej się tu kolekcji portretów oraz tarcz herbowych toruńskich mieszczan. Była najważniejszą miejską salą i gościła niejednokrotnie władze królewskie, posłów oraz inne ważne osobistości. To tu odbywały się również sejmiki pruskie oraz aż trzykrotnie sejmy polskie. W tej Sali przekazano Polakom władzę w 1920 roku. Dziś nadal pełni funkcję reprezentacyjnej sali, w której odbywają się spotkania, konferencje i koncerty.


Dwór Artusa

Obecny budynek Dworu Artusa, jeden z najbardziej reprezentatywnych gmachów toruńskiego Starego Miasta, został wzniesiony w latach 1889-1891 przez Rudolfa Schmidta na miejscu aż trzech innych budynków. Pierwotny Dwór Artusa z 1386 roku od początku był centralnym punktem życia towarzyskiego najbogatszych mieszczan. To tutaj podpisano II pokój toruński. Pierwotny budynek rozebrany w 1802 roku z powodu złego stanu technicznego został zastąpiony w 1829 roku nowym, dwupiętrowym gmachem przeznaczonym na scenę teatralną. Mieściła się tutaj również część Uniwersytetu Mikołaja Kopernika oraz Klub Studencki Od Nowa. Dziś budynek nadal pełni istotną funkcję w życiu kulturalnym i towarzyskim miasta. Obecnie jest siedzibą Centrum Kultury Dwór Artusa.


Centrum Kulturalno-Kongresowe „Jordanki”

Najnowsza w Toruniu, wielofunkcyjna sala koncertowo-kongresowa, powstała w latach 2013-2015. Oficjalnie otworzona 12 grudnia 2015 roku, stała się nową siedzibą Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej. W 2008 roku, spośród 22 projektów zgłoszonych do międzynarodowego konkursu na Salę Koncertową w Toruniu, wybrano koncepcję autorstwa hiszpańskiego architekta Fernando Menisa – założyciela pracowni „MenisArquitectos S.L.P.”.  Centrum Kulturalno-Kongresowe składa się z czterech modułów zawierających Salę Koncertową na 882 miejsca, Salę Kameralną na 287 miejsc, sale konferencyjne, kawiarnię, biura oraz dwukondygnacyjny parking podziemny na 185 miejsc.


Kościół NMP

Budowę murowanego Kościoła rozpoczęli w 1343 roku franciszkanie, którzy przybyli do miasta krótko po jego założeniu w roku 1239. Zachowana do dziś monumentalna gotycka świątynia jest trzecim bądź nawet czwartym kościołem zbudowanym w tym miejscu. Zgodnie z surową franciszkańską regułą budowla od początku nie posiadała wieży, a jedynie zakończony trzema sygnaturkami szczyt. Z kościołem związana jest także historia Gimnazjum Akademickiego, szkoły półwyższej, z którą związane są wybitne postacie nie tylko dawnego Torunia. W wyposażeniu Kościoła dominują monumentalne gotyckie freski z XIV wieku, barokowe i rokokowe ołtarze, renesansowe organy, ambona i epitafia toruńskich rodzin patrycjuszowskich. W prezbiterium obok rokokowego ołtarza głównego, znajdują się pięknie rzeźbione gotyckie stalle z pierwszej połowy XV wieku i barokowe mauzoleum Anny Wazówny.


MŁODZIEŻOWY DOM KULTURY

Budynek Młodzieżowego Domu Kultury znajduje się na terenie nadanym przez władze miasta Bractwu Strzeleckiemu (Kurkowemu) w 1489 roku. Najstarsze wzmianki o powstałym budynku pochodzą z końca XVIII wieku. Sala widowiskowa MDK to dawna sala do ćwiczeń bractwa, w której zachowała się scena i balkon oraz stiukowa dekoracja plafonu i ścian z dekoracją arkadową i motywami liści akantu w neobarokowej stylistyce. Obecnie siedzibę ma tu od 1952 roku Młodzieżowy Dom Kultury, którego  głównym celem jest wychowanie odbiorców sztuki, jej przyszłych twórców i aktywnych uczestników życia społecznego.


KOŚCIÓŁ ŚW. DUCHA

Kościół św. Ducha jest późnobarokową świątynią wzniesioną w połowie XVIII wieku jako ewangelicki zbór. Jego powstanie ściśle wiąże się z toruńskimi zamieszkami religijnymi z 1724 roku, w wyniku których miejscowi luteranie utracili posiadany wcześniej kościół Najświętszej Marii Panny. Dopiero w 1754 roku uzyskali zgodę królewską na zbudowanie prostego domu modlitwy, który z zewnątrz nie miał przypominać kościoła. Zgodnie z postawionymi warunkami, świątynia nie posiadała wieży – obecną wzniesiono dopiero w ostatnich latach XIX wieku. Kościół aż do 1945 roku służył protestantom, następnie został przejęty przez księży Jezuitów i stał się kościołem akademickim, odwiedzanym przez pracowników i studentów toruńskiego uniwersytetu. W latach osiemdziesiątych XX w. świątynia była miejscem spotkań antykomunistycznej opozycji. Wewnątrz zachowały się elementy wyposażenia w stylu rokoko, wśród których na szczególną uwagę zasługuje ołtarz główny oraz drzwi do zakrystii wykonane w 1756 r. w technice intarsji, polegającej na tworzeniu barwnych motywów dekoracyjnych wyłącznie z różnych gatunków drewna. Zbudowane w II poł. XVIII wieku organy uległy zniszczeniu w maju 1989 roku w czasie pożaru, który strawił wnętrze świątyni. Obecnie ich miejsce zajmuje nowy instrument, nawiązujący wystrojem do poprzedniego.